بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت

ن نظامی گنجوی
0 Altın Yaprak
خبر داری که سیاحان افلاک چرا گردند گرد مرکز خاک در این محراب گه معبودشان کیست وزین آمد شدن مقصودشان چیست چه می خواهند ازین محمل کشیدن چه می جویند ازین منزل بریدن چرا این ثابت است آن منقلب نام که گفت این را بجنب آن را بیارام قبا بسته چو گل در تازه رویی پرستش را کمر بستند گویی مرا حیرت بر آن آورد صد بار که بندم در چنین بت خانه زنار ولی چون کرد حیرت تیزگامی عنایت بانگ بر زد کای نظامی مشو فتنه برین بت ها که هستند که این بت ها نه خود را می پرستند همه هستند سرگردان چو پرگار پدیدآرنده خود را طلب کار تو نیز آخر هم از دست بلندی چرا بت خانه ای را در نبندی چو ابراهیم با بت عشق می باز ولی بت خانه را از بت بپرداز نظر بر بت نهی صورت پرستی قدم بر بت نهی رفتی و رستی نموداری که از مه تا به ماهی ست طلسمی بر سر گنج الهی است طلسم بسته را با رنج یابی چو بگشایی به زیرش گنج یابی طبایع را یکایک میل در کش بدین خوبی خرد را نیل در کش مبین در نقش گردون کآن خیال است گشودن بند این مشکل محال است مرا بر سر گردون ره بری نیست جز آن کاین نقش دانم سرسری نیست اگر دانستنی بودی خود این راز یکی زین نقش ها دردادی آواز ازین گردنده گنبدهای پرنور به جز گردش چه شاید دیدن از دور درست آن شد که این گردش به کاری ست درین گردندگی هم اختیاری ست بلی در طبع هر داننده ای هست که با گردنده گرداننده ای هست از آن چرخه که گرداند زن پیر قیاس چرخ گردنده همان گیر اگر چه از خلل یابی درستش نگردد تا نگردانی نخستش چو گرداند ورا دست خردمند بدان گردش بماند ساعتی چند همیدون دور گردون زین قیاس است شناسد هر که او گردون شناس است اگر نارد نمودار خدایی در اصطرلاب فکرت روشنایی نه ز ابرو جستن آید نامه نو نه از آثار ناخن جامه نو بدو جویی بیابی از شبه نور نیابی چون نه زو جویی ز مه نور ز هر نقشی که بنمود او جمالی گرفتند اختران زان نقش فالی یکی ده دانه جو محراب کرده یکی سنگی دو اصطرلاب کرده ز گردش های این چرخ سبک رو همان آید کزان سنگ و از آن جو مگو ز ارکان پدید آیند مردم چنان که ارکان پدید آیند از انجم که قدرت را حوالت کرده باشی حوالت را به آلت کرده باشی اگر تکوین به آلت شد حوالت چه آلت بود در تکوین آلت اگر چه آب و خاک و باد و آتش کنند آمدشدی با یکدگر خوش همی تا زو خط فرمان نیاید به شخص هیچ پیکر جان نیاید نه هر ایزدپرست ایزد پرستد چو خود را قبله سازد خود پرستد ز خود برگشتن است ایزدپرستی ندارد روز با شب هم نشستی خدا از عابدان آن را گزیند که در راه خدا خود را نبیند نظامی جام وصل آنگه کنی نوش که بر یادش کنی خود را فراموش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.