بخش ۱۸ - حکایت

ن نظامی گنجوی
0 Altın Yaprak
کبکی به دهن گرفت موری می کرد بر آن ضعیف زوری زد قهقهه مور بیکرانی کای کبک تو این چنین ندانی شد کبک دری ز قهقهه سست کاین پیشه من نه پیشه تست چون قهقهه کرد کبک حالی منقار ز مور کرد خالی هر قهقهه کاین چنین زند مرد شک نه که شکوه ازو شود فرد خنده که نه در مقام خویش است در خورد هزار گریه بیش است چون من ز پی عذاب و رنجم راحت به کدام عشوه سنجم آن پیر خری که می کشد بار تا جانش هست می کند کار آسودگی آنگهی پذیرد کز زیستن چنین بمیرد در عشق چه جای بیم تیغ است تیغ از سر عاشقان دریغ است عاشق ز نهیب جان نترسد جانان طلب از جهان نترسد چون ماه من اوفتاد در میغ دارم سر تیغ کو سر تیغ سر کاو ز فدا دریغ باشد شایسته تشت و تیغ باشد زین جان که بر آتش اوفتاده است با ناخوشی ام خوش اوفتاده است جانی است مرا بدین تباهی بگذار ز جان من چه خواهی مجنون چو حدیث خود فرو گفت بگریست پدر بدانچه او گفت زین گوشه پدر نشسته گریان زانسو پسر اوفتاده عریان پس بار دگر به خانه بردش بنواخت به دوستان سپردش وان شیفته دل به شوربختی می کرد صبوریی به سختی روزی دو سه در شکنجه می زیست زانگونه که هر که دید بگریست پس پرده درید و آه برداشت سوی در و دشت راه برداشت می زیست به رنج و ناتوانی می مرد کدام زندگانی چون گرم شدی به عشق وجدش بردی به نشاط گاه نجدش بر نجد شدی چو شیر سرمست آهن بر پای و سنگ بر دست چون برزدی از نفیر جوشی گفتی غزلی به هر خروشی از هر طرفی خلایق انبوه نظاره شدی به گرد آن کوه هر نادره ای کز او شنیدند در خاطر و در قلم کشیدند بردند به تحفه ها در آفاق زان غنیه غنی شدند عشاق

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.