شمارهٔ ۱۰۹۵
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
زین پیش اگر مجنون دیوانه بد اکنون که
از شبنم عشق او یک قطره و جیحون که
مجنون همه ی لیلی لیلی همه ی مجنون
این جا نه دویی باشد لیلی چه و مجنون که
چون موج برانگیزد چون اسب برون تازد
در معرض این و آن دریا چه و هامون که
دانم که نمی داند مفروغ ز مستأنف
گر معرفتی داری مافوق که مادون که
یک جوهر فرد آمد در عالم کثرت عشق
بر هم زدگان دانند افسرده که مجنون که
دیرینه حکایت ها با اوست نزاری را
تا خود چه کند عرضه بر رای همایون که
خون رز و خون دل تا چند خوری هر دو
تا خود که برون آید از عهده ی این خون که
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş