شمارهٔ ۱۰۹۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
غلام ساقی خویشم که از شراب شبانه ز بامداد کند چشمة حیات روانه به جمع کردن اصحاب قاصدی بفرستد چنان که عذر کسی نشنود به هیچ بهانه حریف را که کند کاهلی سزا بدهندش به زور موی کشانش برون برند ز خانه اگرچه هر که به عنفش بری به حلقه ی مجلس یقین که نیست حریفانه بل بود خرفانه وگرنه زنده دل از یرت صبح گاه به تعجیل به باغ خنب دواند الاغ ایلچیانه غرض فزونی شوق و محبت است زیاده نه لهو و هزل نه آواز چنگ و بانگ چغانه چو باد می گذراند زمانه کشتی عمرت وزین محیط به یک حمله می برد به کرانه میان قلزم دنیا بمانده ای متحیر بکوش تا به سلامت برون شوی ز میانه دلا مکن به ملاقات دوست هیچ توقع هنوز ناشده از خویشتن به دوست یگانه ز خویشتن به درآ تا به خانه دوست درآید دویی نشانه ی کثرت بود مباش نشانه مپیچ روی ز وحدت مکن تتبع کثرت فسون عشق ز خود دفع می کنی به فسانه مباش الا فرزند نقد وقت عزیزا قبول کن ز نزاری نصیحتی پدرانه چو روزگار سر آمد چه پادشا چه گدا را به یک نفس که برآرد زمان نداد زمانه

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.