شمارهٔ ۱۱۳۱

ای صورت خیالت در پیش من شرابی وی پرتو جمالت در چشمم آفتابی از چشم پرخمارت در مغز من بخاری وز زلف تاب دارت در جانم اضطرابی شب های تا به روزم از دیده رفته سیلی وز تاب آتش تب در دل فتاده تابی از سوز سینه بسته وز درد دل گشاده بر هر نفس شراری وز هر مژه زهابی حلاج وار خواهم بر دار عشق خود را وز حلقه های زلفت در حلق من طنابی یک ره نصیحتی کن خورشید حسن خود را تا فتنه برنخیزد گو برفکن نقابی سوز تو در سر من صوری ست در قیامت مهر تو در دل من گنجی ست در خرابی آخر به کوی وصلت دریوزه چند آرم یا زود کن ثوابی یا باز ده جوابی در کشتن نزاری تعجیل می نمایی آهسته تر نگارا گر نیست بس شتابی