شمارهٔ ۱۲۲۹
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
گر مرا نیست به کوی تو مجال گذری
به تو دارم طمع از روی عنایت نظری
از پی وصل تو بر خویش گرفتم همه رنج
زان که ممکن نبود نفع جهان بی ضرری
گر به دردم برسی دست عنایت بر سر
بر سر کشته ی هجران بکنی هم گذری
با تو گویم سخن و کرده نظر با غیری
با تو باشم به دل و بوده به تن با دگری
آخرالامر به جایی برسد قصه که خلق
باز گویند به هر انجمن از من سمری
من در افتادم و دست طمع از جان شستم
ترسم این است که پیش تو نیاید خطری
من به الطاف تو دارم به جهان چشم امید
گوش با حال دلم بهتر ازین کن قدری
رو به روی تو جهان می نگرد چون باشد
گر به احوال نزاری بکنی وانگری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş