شمارهٔ ۱۲۲۹

مشتاق بود گوش به رودی و سرودی مطرب به نوا ساز بکن چنگی و رودی در پرده عشاق مزن شور مخالف آهنگ مؤالف زن و وزر است سرودی شاید که برد ضرب اصولت به حجازم کز فرع نبرده است کسی ره به حدودی ای شاهد شنگول پناهی تو به مستان برخیز و بجا آر قیامی و قعودی در میکده امشب همه ذکر ملکوت است دارند مگر خیل ملک قوس صعودی بگذاشت لبم بر لب و گفتیم بسی راز با نی همه شب بود مرا گفت و شنودی ساقی بده آن قلزم مواج حقیقت کاین بحر سرابست همه بود و نبودی آن جامه بیرنگ ده از کارگه عشق کز رخت تعلق ننهم تاری و پودی ای شاهد قدسی ز تو چون چشم بپوشم کم مردمک چشمی و در عین شهودی ما سایه و خورشید تویی ای شه مردان ما جمله فروعیم و تو خود اصل وجودی مردود ابد بود چو شیطان ز در دوست جبریل نمی کرد اگر بر تو سجودی از دست یداله بکش سوی بهشتش آشفته که در نار عمل کرده خلودی