شمارهٔ ۱۳۱۹

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
به قاین بگذر ای باد ار توانی زمین بوسی ببر آن جا که دانی بگوی آرام جانم را که جانم برآمد در غمت از ناتوانی به دست باد صبح از نافه ی زلف چه باشد گر به من بویی رسانی تویی لیلی و من مجنون واله تویی شیرین و من فرهاد ثانی چو مجنونم که در اندوه لیلی بریدم صحبت از انسی و جانی شدم پر از غم دوری دریغا که کردم در سر غربت جوانی چو فرهادم که بر من تلخ کرده ست فراق روی شیرین زندگانی به حیرت می کنم صبری ضروری به غیرت می کشم دردی نهانی نمی میرد نزاری در فراقت به شوخی می کند الحق گرانی سبک روحی بود او در صفاهان تو در قاین زهی نامهربانی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.