شمارهٔ ۱۳۲۹
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
باور نمی کنم که تو پیمان بنشکنی
زیرا که التفات به یاران نمی کنی
زین به ترک نظر به من دل شکسته کن
تا چند از تو سرکشی از من فروتنی
سروی و سرو اگر چه که آزاد خوش ترست
نی تا حدی که بر سر ما سایه نفکنی
دل با تو در تنعم و تن بی تو در نیاز
ای آن که راحت دلی و آفت تنی
خطی به دوستی تو بر من کشیده اند
ما دوستیم و بنده ی صادق تو دشمنی
تقدیر قادرست و گرنه ز روی عقل
نی من موافق تو نه تو لایق منی
گردون به سر برآمده هم زیر دست تست
من عاجزی چه گونه کنم با تو گردنی
برقع برافکن از بن گوشت ز بامداد
تا زهره بعد از این نزند لاف روشنی
در سر کشد نقاب ز رشگ تو آفتاب
هم شام بر مثال کشیشان ارمنی
ای سرو سیم ساق که در بوستان جان
شاخ امید را به جفا بیخ می کنی
دیوانگی ز مام نزاری نمی کشد
تا زلف هم چو سلسله بر هم نمی زنی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş