شمارهٔ ۱۳۶

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
این سرو خرامان ز گلستان که برخاست وین ترک پری وش ز شبستان که برخاست این فتنه کزو خیره بماندند زن و مرد در عهد که بوده ست و به دوران که برخاست تا این بت کافر بچه با آن دل سنگین در کشتن فرزند مسلمان که برخاست زلف از پی بر هم زدن کار که بربست خاص از پی خون ریختن جان که برخاست آه این چه بلایی ست که را سوخت که را ساخت در عهد که بنشست و ز پیمان که برخاست شهری ز پی ا ش پیر و جوان منعم و مفلس در درد فرو رفت به درمان که برخاست چندی دلم از دست بلا گوشه نشین بود بنگر که دگرباره به دستان که برخاست ما از دل و دین دست بشستیم و ندانیم تا در همه شهر از پی ایمان که برخاست سوز که رسیده ست چنین در تو نزاری دردی ست عجب از دل بریان که برخاست این درد که بر جان تو بی چاره نشسته ست هم فعل تو داند که ز دامان که برخاست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.