شمارهٔ ۳۷۰

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
یک نفسی بیا که بر دیده و سر نشانمت چند به زاری و شفاعت بر خویش خوانمت روزی اگر قدم به بیغوله بنده در نهی جان و دلی به صدق در هر قدمی فشانمت هر چه خلایقند اگر قصد کنند مجتمع با همه دیده وا نهم وز همه وا ستانمت این همه لاف می زنم بو که ز در نرانی ام این همه جهد میکنم بو که به خود رسانمت شرح جمال و لطف تو خانه به خانه می کنم بر همه خلق جز چنین جلوه نمی توانمت با دل خام گفتم ای سوخته دل چو خون شدی باش که قطره قطره از دیده برون چکانمت یک دو سه هفته ی دگر در پس پرده صبر کن تا چو کشنده ی منی نیک بپرورانمت هاتف عشق گفت هان خشم مکن نزاریا دل شد و گر نطق زنی از همه وارهانمت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.