شمارهٔ ۴۷۳
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
می به کسی ده که قدر می بشناسد
مرتبه جان جماد کی بشناسد
آنکه بداند که می حرام چرا شد
منزلت می پرست وی بشناسد
من نشناسم مرا چه غم که منجم
منقلبات بهار و دی بشناسد
صاحب من پیر میکده ست و توان کرد
پس روی آن که کل شی بشناسد
خواهی تا ره بری به چشمه حیوان
دیده وری پیشه کن که پی بشناسد
این هم از آن می که خورده ام به الست است
صاحب خم خانه می ز می بشناسد
آری صاحب نظر ز روی فراست
گمشده خویش را به کی بشناسد
مست شراب الست همچو نزاری
خاصیت سر جام کی بشناسد
ور نه ندارد فسرده معرفت آنک
روضه خلد از جحیم غی بشناسد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş