شمارهٔ ۵۲۵

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ساقیا خیز که گل باز به بستان آمد بلبل مست دگر باره به دستان آمد می بگردان که برین تشت نگون سار فلک دم به دم چون قدح دور تو گردان آمد در چنین دور به بستان رو با خانه میا تا نگویند که خود باز به زندان آمد سبزه بر آب روان باز بدان می ماند که خضر باز سوی چشمه حیوان آمد مرده با خویش عجب نبود اگر وقت بهار از خروشیدن مرغان سحر خوان آمد این بخوری ست که بر مجمر عطار افتاد یا نسیمی ست که از روضه رضوان آمد روی کهسار چنان است که کس پندارد بر سرش برگ گل و لاله چو باران آمد هر جواهر که بپرورد و نهان کرد فلک از دل کوه مگر بر زبر کان آمد بعد از این تو سپری پیش نظر قایم دار برکش از غنچه بادام که پیکان آمد وقت عیش است در اطراف گلستان که سحاب راست چون طبع نزاری گهر افشان آمد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.