شمارهٔ ۷۹۶

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
تا فراقت دیده ام خون می چکاند دیده ام برکن از سر دیده ام گر جز خیالت دیده ام رحم کن بر من که بی رویت ز پا افتاده ام سر مپیچ از من که چون زلفت به سر گردیده ام بارها پیشت ز غربت نامه ها بنوشته ام و اندرین مدت سلامی از کسی نشنیده ام یاد من بر خاطرت نگذشت تا باز آمدم بر من ار بادی گذر کرد از تو واپرسیده ام بر تو آسان است از من پرس کاندر هر شبی تا به روز آورده ام سد ره به خون غلتیده ام چون دلت بر من نبخشاید که من با عجز خویش نیم جانی داشتم از غم به غم بخشیده ام گر قبولم می کنی ورنه چه گویم حاکمی کار من عشق است باری من ترا بگزیده ام پیش ازین بودم نزاری بعد ازین آن نیستم تا به تو پیوسته ام از خویشتن ببریده ام بر لبم کس خنده ای هرگز ندید الا مگر در میان گریه بر احوال خود خندیده ام

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.