شمارهٔ ۸۴۵

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
شب ها همه شب در انتظارم تا دوست نظر کند به کارم او حاضر وقت و من نبینم او با من و من خبر ندارم کس را غم روزگار من نیست من خود سر این طمع نخارم زین شور که در جهان فکندی شوریده شده ست روزگارم باید که به دوستان رسانم عمری که به هرزه می گذرانم زیرا که مهم تر از همه چیز این است که باز می گزارم گر پای نمی نهم درین راه از دست بمی رود نگارم هر چیز که با من است حالی فی الجمله به دوست می سپارم با هم نفسی به آخر الامر آخر نفسی مگر برآرم تیمار نمی برد خزانم غم خوار نمی شود بهارم هر سال همان که پار دادند از هفت و شش و سه و چهارم از پای دراوفتاد عقلم از دست برفت اختیارم گر دی بودم نزاری ام روز بنگر به چه زاریان زارم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.