شمارهٔ ۸۵۳

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
توبه ای کردم و گفتم که دگر می نخورم تا منم باز دگر نام من و می نبرم به ستم توبه ی مستحکم من بشکستند چه قضا بود که ناگاه درآمد به سرم طمعم بود که از غیب حضوری بخشند چون بدیدم من مسکین نه سزای حضرم محشر این است که من هر دم و هر لحظه درو بل که خود هر نفسی در عرصات حشرم من به خشنودی دل از سر جان آزادم بر مقامی چه نهم دل که به جان در خطرم خبر آن نیست که از کس خبری گویم باز خبر این است که از خویش نباشد خبرم گر از اسرار نهان بی خبران بی خبرند ای مسلمانان من بی خبر بی خبرم من به امرالله در خلق اضافت بینم من به عین الله در عالم اشیا نگرم هوس دنیی و عقبی ز سرم بیرون شد تا به کی عشوه که خاطر بگرفت از سمرم سالکم مرحله بر مرحله می پردازم مسرعم مرتبه از مرتبه می برگذرم به جوان مردی مردان جهان باز که گر همه عالم به جوی نیست جوی غم نخورم همه بی من بود و هیچ نباشد بی او راستی آنچه صراط است که من می سپرم تا کسی را طمع از من نبود ستر و صلاح هر زمان پرده ی پرهیز نزاری بدرم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.