شمارهٔ ۸۵۷

ح حکیم نزاری قهستانی
0 Altın Yaprak
ای بی خبر ز درد دل مهرپرورم عیبم مکن که عاشقم آخر نه کافرم چون غافلی ز عشق چه دانی که حال چیست تو خویشتن پرستی و من عشق پرورم صاحب نظر چو بنگرد انکار کی کند در قامت خمیده و در گونهی زرم نادیده روی دل بر او گویی گرفته اند از عکس رویش آینه ای در برابرم گشتم بر آستان درش همچو خاک پست روزی مگر به سهو نهد پای بر سرم سر در سر هواش کنم تا به رستخیز با آب روز خاک لحد سر برآورم گر بنگرند روز قیامت ز مهر دوست بوی وفا دهد همه اجزای پیکرم تا در وجود بی غرضم عشق راه یافت زان پس دگر به هستی خود باز ننگرم بی دیده راه بینم و بی سر کلاه دار بنشسته ی رونده و گنگ سخنورم نه نه نه حد مرتبه ی چون منی بود بر خود یقینم ار به نزاری گمان برم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.