شمارهٔ ۹۵۹
ح حکیم نزاری قهستانی
0
Altın Yaprak
چه می خواهی پیاپی عهد بستن
چو عادت کرده ای پیمان شکستن
به جان می بایدم پیوند با تو
گرم پیوند جان خواهی گسستن
اگر خواهی به حسرت سینه سفتن
ورم خواهی به کزلک دیده خستن
نه آن صیدم که با جانان بکوشم
توانم هرگز از قید تو جستن
چه بوده ست اتصال از بدو فطرت
به مرگ از دوستی نتوان برستن
مرا از زندگانی در جهان چیست
زمانی با دل آرامی نشستن
ز گل گر خنده می خواهی نزاری
چو ابرت بر سرش باید گرستن
قدم چون در نهادی در پی دل
ز نام و ننگ باید دست شستن
اگر چون سنگ تن در جور دادن
وگر با نازنینان در ببستن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş