Sonsuz Sevgi...

Güller bülbüller için yaratıldı Sevenler sevilenler inandı aşka Aşk ,sonsuzluğun sırrı,hayatın gizemiydi Her gönülde gül aşkı,başka başka Aşıklar birlikte kanatlanıp uçtular Aşk ile sevenler nice boyut aştılar Hiç bir şey unutturamadı sevdanın tadını Burak koydu Mevla ilahi aşkın adını Çorak gönüllere düşmedi sevda yağmuru Nefsi rehber seçenlerin sevgisizdi hamuru Aşıklar sevda nehrinde akıntıya bıraktı kendini Sevgisizler kürek çekti akıntıya,aşamadı kaderini Sevenler direndiler ayrılık rüzgarlarına Hiç bir şey benzemezdi aşkın nev baharına Güzelliği öz kaynağından almıştı fırtına kuşları Rüzgarların uğultusuyla karışır aşıkların ahları Aşktır gözlerin görmediği güzellikleri görmek Aşktır kelimelerin anlatamadığı coşkuyu yaşamak Aşktır sonsuz hayata yeniden doğmak Aşktır sevda ile her baharda yeniden dirilmek Bir gün kopacaksa kıyamet gelecekse dünyanın sonu Sevgisiz kalmıştır o gün inanın yeryüzü eni konu Güneş bile doğmaktan utanır sevgisizlerin üstüne Mehtap bile sakınır ışığını aşksızların gönlüne Aşk gönüle doğan bir ay,batmayan bir güneş Aşık olmayan kalpten inmez gözlere bir damla yaş Ruhlar yaratıldığında kimi akıl topladı kimi sevda çiçeği İşitin ey erenler Hakkın nefhasıdır,ruhudur sonsuz sevgi