Altı Gün Ve Filistin

Golan tepelerine, güneş doğduğunda, Taş üstünde taş kalmamıştı, Ve gövde üstünde bir baş. Mağaralarından çıkmıştı İsrailoğulları, Güneş henüz tepeyi aşmamıştı, Başlamıştı çetin savaş. Filistin, direndi altı gün, Ardından bir nesil kin, Bilendi günbegün, Elinde sapantaşı, yarı çıplak bir çocuk, Tüketip onbeş yaşı, Keskin bir hançer gibi, Kesti soğuk uğultusunu rüzgarın Ve söyledi şarkısını yürekten: "Bu, dünün bir hıncıdır, Tarihe adını, kanla yazdırır, Baştan aşağı zincirli halkı, Bir çöl sıcağında ayaklandırır, Altı günde kuruldu dünya, Altı günde yıkıldı Filistin, Daha kısa sürecek ömrü, And olsun zalimlerin" İşte, böyle söyledi çocuk, yürekten şarkısını, Son kez giydi yağmurda, koyu yeşil parkasını, Ve getiremedi ne yazık, o ezginin arkasını!