شمارهٔ ۵۰

زهی سلطان بحر و بر علی بن ابیطالب سریر ملک را سرور علی بن ابیطالب ولی خالق داور وصی نفس پیغمبر شفیع عرصه محشر علی بن ابیطالب ید قدرت ز گهواره برون آورد خوش پاره نمود از هم لب اژدر علی بن ابیطالب شدند آندم همه عاجز زانس و جن از آن معجز بغیر از حیدر صفدر علی بن ابیطالب ز ظلم چرخ کین پیشه بمظلومان چه اندیشه چه باشد معدلت گستر علی بن ابیطالب اگر خواهد زند برهم ز دست قدرتش یکدم زمین و چرخ و هفت اختر علی بن ابیطالب شبی رفتم بمیخانه گرفتم یک دو پیمانه ز دست ساقی کوثر علی بن ابیطالب ز نور عین و لام و یا مرا شد چشم جان بینا چه بنمود آن رخ انور علی بی ابیطالب