Mahşer
N Nur Zelal
0
Altın Yaprak
Gördüğüm senin cennetindi;
Sanki karanlıktı, kararlılıktı
Sondu, sonsuzdu
Bir yudum suydu
Kör kuyudan
Bildim denizin yandığını, yanıldığımı
Kandım
Âraftayım.
Susuşunla ağırlandım,
Dönüşün sırdı, sıradandı
Acının bağrı yandı
Gölgene sığdım, sığındım
Gidişin benimdi,yokluğun benim
İçtiğim zehrin, zemherim
Yandım
Daraldayım.
Say ki öncesiz bir çocuktum
Evvel zaman içinde
Derindeydim,derinliksizdim
Kınanmış bir hikayede
Süstüm,esriktim
Yar'dan âzade sızılarım
Sınandım
Karardayım.
Yüreğimdeki aşka abandım
Kırıldı mezarımdaki ayna
Kırk yıldır taşıdığım bu sırla
Soluktum,soluksuzdum
Ôduna bimerak ellerim
Gördüm dağların dağlandığını
Çöktüm
Meydandayım.
….
Boynuma geçirdiğin urgan
Alnıma sürdüğün kutsal kan
Diz çöktüğüm toprak
Şahit
Kaygılardayım, kaygılardayım
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş