Vuslat'a Hicret! *-

Yağmur yağar; içimde bir akşam güneşlenir Kentin gün ortasında sözüm sırra eşlenir Alnımda perde perde susar çağlayan nidâ Nemnâk bakışlarında gülün, irkilir sedâ Nurdan yüzünde uyku, derûnumda destesi Bağdaş kurar sesimde sonun gizli bestesi Mevsimlerin ruhunda ölümsüzleşir canım Ömrüm! Senin yazında solar gizli fermanım Söylerdi aynalardan akan kahrı gurbeti Anlardı yollarımdan elem yüklü hasreti Vuslat mezarla başlar özünden kaçar firak Hicret kanında saklı, sanırdın vedâ ırak Mahşer yürür rükûmda; sağım kor, içim sırat Sevdâlı sûretiyle solumdan geçer hayat