Vuslat Yolcuları

Her zerresi bin arşla ıslatılmış vatanım ..ve ey topraktan evvel yüreğimde yatanım Nurundan bir pay düşsün ruhumun zindanına Gözyaşlarım karışsın feyzinin handanına Baş eğerken hayana cennette huri kızlar Niye küskün canıma size selam yıldızlar? Şimdi özlenen diyâr, Firdevs gölgesindesin Nice kanla yazılmış şehadet sesindesin Güz döküyor semadan gözlerime nevbahar Otuz beş gülistana(!) iç çeker gibi seher.. Gurbetten selam götür sılaya ey şehidim Mavzerlerin kalanı nasıl vurur, şahidim! Arzet gül kokuluya kardeş kardeşe düştü(*) Feryatlar ki safını küfür ile bölüştü Hani, beklenen mevsim gelişiyle zaferdi Fatihi, Yavuz'uyla en güzide seferdi Hani ana kolunda can verecekti vehim Daim yaşayacaktı şeref kokan tarihim Kapatsa da gözünü dünyaya nurlu sima'n Nefes alır kalbinde hala soluksuz iman Sonsuzluk boyasıyla bâkileşen adına Takılıp gitse hüznüm kuşların kanadına Yazamam; kalem bîçâr, elimde keder ılık Bağdaş kurdu özüme vuslat bakan ayrılık Parçalansın alnında büyüyen kanlı ahit Gülerek kollarını güne açsın mücahit Hasret sabahlarıyla bende erirken bin can Ötelere koşuyor sende sonsuz heyecan