İşgalci Dünyayı Rahat Bırak

İŞGALCİ DÜNYAYI RAHAT BIRAK Bu benim kalbimi bilmiyor işgal kuvvetleri Biraz buzkaşi diyorlar kandahara bakıp Biraz Bağdatı yakıp yıkıyorlar Ekolojik dengeyi tarumar eden bomba Sahi neydi adı onun şu lanet şeyin yani Hani toprağın üzerinde Ne var ne yok yakan alevli bomba İşte o yakamıyor kalbimi benim bir türlü Gücü yetmiyor çünkü ölümün yüzünü acıtmaya. Dedim bu işgal kuvvetleri her zaman İşgal kuvvetleridir haddizatında Nasıl ki İstanbul bir zaman ingilizin Maraş fransız postallarıyla kirlenmişti Öyle bir şey işte bütün bir yeryüzü Ancak kendisi olursa güzelleşiyor Türkiye bir coğrafyanın steplerinden Anadolunun kadim toprağında bir gül Gibi açmıştır zaten. Peki şimdi bu tanklar bu uçaklar bu ateşli silahlar İnsanı yok etsin mi vatanında çoluk çocuk Yatağında parçalasın mı on günlük bebekleri Düşsün mü peşine yerin altındaki petrolun Yerin üstündeki madenin şunun bunun Ki kıymeti harbiyesi kaç gâvur ediyor acaba Ki öldürüyor bunca müslümanı Ceninde bir kamp diyorlar adına cenin Ölümün adı oluyor orada cenin Sahi cenin nedir ki daha eli kolu, gözü kulağı Hele kalbini sormayın bütün insanlık alemi Bir utancı yaşasın Bir soykırıma gözlerini kapasın Kalbini yok saysın. Böyle durumlarda kimin silahı geri teper Tabancası tıkanır nutku tutulur acaba Çıkar aradan kaçıp bir kuytuya Tövbe istiğfar eder Tanrısına Tanrı herşeyi görüyor çünkü Tanrı sınıyor böylece bizi Beni, seni, mişonu, efraimi, Samueli ve corc buşu elbette Leydinin takılarını da görüyor Evleri yıkan tankları da. İşgal hiçbir yurtseverin sevmediği bir şeydir Kudüstür, Bağdattır, Kâbildir, Beyruttur sevdiği İşgalci bir gün gider ardına bakarak elbet Vahşeti kalır ortada tarih hiç unutmaz Unutmaz cehennemin cehennem olduğunu. 11 Eylül 2006 - 00:19