Gözlerim Tanır mı Gözlerini?

Paramparça olmuştu yüreğim Esen rüzgara kapılıp gidiyordu umutlarım Bir bir siliniyordu beynimden hayallerim Donup kalmıştım şaşkındım gidişinin ardından İki damla gözyaşı süzülürken yanaklarımda Soğuyan bedenimde sıcaklığını hissettim adeta Hüzün, bugün olduğu kadar hiç bu derece kuvvetli olmamıştı Liğme liğme koparıyordu etimi kemiğimden Gözyaşlarım hız kazanmış coşuyordu Ellerimle silsem de fayda etmiyordu Hıçkırıklar diziliyordu boğazıma Kesik kesik nefes alıyor, hüngür hüngür ağlıyordum yalnızlığa Kaybetmiştim hayat oyununu bu gece Her şey emanetti sanki başkalarından bana Bir bir sahipleri alıyordu alacaklarını Bir tek yalnızlık sahipsiz kalmıştı vücudumda. Her yanımı sarmıştı karamsarlık usulca Yalnızlık donduruyordu kanımı ay ışığında Sessizlik delirtiyordu bir süre sonra Aynanın karşısında karanlık vardı yalnızca Resimler çizdim her saniye aklımda Güzel anılarım kare kare hafızamda O güzel gözlerine her baktığımda Yokluğun daha çok harlıyordu bağrımda. Gitmek diye bir şey olmasaydı diyorum Her gece gidişini gözyaşlarıyla seyrediyorum Uzaklaşıp karanlıkta kaybolunca Çıldırıyorum isyanım karışınca feryada. Gel demeyi ne çok isterdim sana Giderken onurumu almasaydın ayaklar altına Kendiliğinden gelsen de bir günün şafağında Gözlerim tanır mı gözlerini sana bakınca?