Aldırma

Kır çiçekleri kırılmasın kirpiklerinde saçlarını savuran bu rüzgar esmesin şafaklar umut açmıyorsa yastığında yaslanığın gecelerin ser önüne yoz akşamları küflü gurbet gecelerini de al yanına tutuşturalım bir ucundan içimize batan bu hayatı ömürki nazlı bir bahçedir kimi gün yaprak döker, kimi gün çiceklenir bırak uyusun kollarında bu nilüfer bir bahar tadında kalsın sarmalında umut sende hayatını oyna acıların karşısında dönsün dünya aldırma sedası sarsık keman iniltilerine mutluluk dediğimiz ulaşılmaz bir dağ belki belki içimizi kuşatan demirden bir kaledir aşk aldırma, herkesin hayatında acının solduramadığı günlerde vardır elbet bırak hayatın hangi burgacında dalgalanıyorsa kalbin dalgalansın bir uçurum kıyısında da olsan yedeğinde sevgi kırıntıları kalsın