Gönül Dostuma
N
0
Altın Yaprak
Bakarsın bir gün çıkıp gelmişim
turna kanatlarına yükleyip yüreğimi
olur mu olur , olmaz deme sakın
gözlerimde nazlı bir bahar
dudağımda gönül türküleri
günaydın demişim dostlara, gülaydın demişim
düşmüşüm yüreklere bir tomurcuk gül gibi
belki bir sabah bakarsın yine beraber
bir bulut çizmişiz munzur'un göğüne
dudaklarımızda o eski ıslık
yaylalara çıkmışımız halaylarla, türkülerle
olur mu olur olmaz deme sakın
bakmışsın çiçek açmışız saksılarda
kırlarda sarmaşık olmuşuz
ikimizin yüreği ile sevdalanmışız
sarılmışız bir gelin çiçeğine
yeni doğmuş bir bebek gibi
yeniden merhaba demişiz dünyaya
olur mu olur olmaz deme sakın
özlemlere kar yağınca gönül dağında
bakmışsın yağmurlarla çıkıp gelmişim
acıları bölüştüğümüz gibi, hasreti de bölüşmüşüz
birlikte aralamışız perdelerini anıların
gün akıp gitmiş üstümüzde
oyunlara dalmışız yine geç kalmışız eve
ayışığına batmış üstümüz başımız
yüzümüz gözümüz gül yarası
olur mu olur olmaz deme sakın
bakmışsın yine beraber çıkmışız yaylalara
dağ çiçekleri koklamışız
yıldızlar düşürmüşüz toprağa yüreğimizden
birlikte söylemişiz sevda türkülerini
birlikte üzülmüşüz, birlikte gülmüşüz
çayırlarda birlikte koşmuşuz
yoldaş olmuşuz kekliklere
birlikte yorulmuşuz yamaçlarda
çağlayanlarda yıkanmışız
olur mu olur olmaz deme sakın
bakmışsın bir gün çıkıp gelmişim
sarılmışız kırk yılın hasretiyle
gözlerimizde iki damla duman
yeni bir güneş alıp dalımıza nar gibi
düşmüşüz yola
bir sen bir de ben
yorgun hayatlarımızın akşamında
üşüyen yaralarımız
saçı ağarmış umutlarımızla
yüzümüz yüreğimiz gurbet yarası
dertleşip gitmişiz kolkola
unutmam seni
sen gönül dostumsun gülüşü gül kokan
yüreğini yazamadığın şiirlere sakladım
şiirleri yüreğime
unutmadım son sözlerini, gülen gözlerini
bilirim gözlerin güneşti senin, yüreğin gökyüzü
sensizlik bir uçurum şimdi
şimdi her gece bir mektup yazarım sana
bulutlara asarım, rüzgarlara atarım
unutmadım korktuğumuz geceleri
okuduğumuz kitapları
yediğimiz dayakları babalarımızdan
görmesekte biribirimizi, duymasakta sesimizi
buluşuruz bir gün elbet
gönülden gönüle giden bir yolda
mevsim kış
üşüyorsun belki
unutma dostumsun sen gülüşü gül kokan
her zaman açık gönül kapım
..../
öldün
beni de öldürdüm
yüreğime gömdüler seni
www.nuricann.com
18/ 11/ 2004
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş