Gülüşün Karanfil Kokusu

Gülüşün gül gülüşün karanfil Kokusu sendin hayatımın kaynağı gülgüzelim, sevgilim tutkum, özlemim vazgeçilmezim seninle uçardım güvercin kanatlarında bir ipekböceği sabrı bir güvercin aklığı bir anne sıcaklığı ve bir kumru saflığıyla severdim seni bilmezdin dudağımda bir ıslıkla bin sevda masalında beklerdim seni gelmezdin gülüşün bahar buğusu olurdu gülüşün bir avuç su gülüşün karanfil kokusu bir sevda masalında arardım seni bir çiçeğin dalında, bir gülün alında öpüp öpüp saçlarını koklardım , okşardım tel tel dudağına en güzel şiirler yakıştırırdım ayışığı dökerdim bakışlarına her gece bilmezdin güz biter kış gelir giderdi yaz biter bahar gelir geçerdi gelmezdin buğulu camlara yazardım adını canımın içine kazardım yüzünü gözlerimde sesini ruhumda saklardım görmezdin İsterdim ki baharda toprak olayım rüzgarda yaprak olayım kırmızı balonlara yükleyip yüreğimi her gece sana yollayayım ..../ bir sevda çölünde tutsak kaldı gözlerim bir rüzgara açarım kalbimi şimdi bir de sulara alıp getirsinler diye sevgimi bir tutam dünyaydı gözlerin gözlerimde bir yudum hasret suları çekildi şimdi canağacımın acılı yağmurlar dökülüyor dallarıma ağrılar, sızılar kuşattı dört bir yandan her gece seni bekleyişlerim öldürür beni gelmeyişlerin ve bir de eriyişlerim hasretinden her gece anladım ki ben sensiz yaşayamam güvercinim, cankuşum, gülgüzelim