Hadi Susturun Şimdi Susturabilir Seniz

Umuda sarılmayı öğren ömrüm güzlere darılmayı düştüğünde varolmayı yoksa boğulup gidersin hayatın kirli sularında kimse anlamadı yüreğine sızan şiirleri çizdiğin resimleri ışık sızmayan bir bodrumda duvarda asılı duran göğsü kırık bir sazdan başka… biri söylesin şimdi ben deli miyim? buğulu bir iç çekiş mi şiirlerim havada? kimsenin dönüp bakmadığı, okumadığı biri söylesin şimdi bir ben miyim, yaralı bir geyik gibi acısını emen bir ben miyim kayıp şehirlerin kayıp sokaklarında arayan yitiklerini öyle suskun, öyle kırgın ve yorgun Ah yüreğim! zebaniler tutmuş yol boylarını nasıl geçeceksin bu hüzünle hayatın kıldan ince nazlı yollarını tutunarak uçurumlara ah ömrümün duyulmaz çığlığı tutup hangi dağın ardına gömsem sesimi oy kerbela'da susuzluğum, oy sarı sızım! oy gülde hazan, dilde hüzün oy bıçaklanmış ağıtları yüreğimin kanayan yaram, sebeb-i çilem sustum hep sustum! sustukça içim kanadı acılar kalbime sığmıyor artık hadi susturun şimdi sustura bilirseniz göğsümden söküp ateşlere fırlattığım kalbimi