Menekşe Gözlerinde Ölmek

Bir dağ serinliğini vurup gönül ülkeme upuzun yollara vurdum kendimi mecalsiz üşüdü bakıp kimsesizliğime turna kuşları üşüdü börtü-böcek ve tüm dağ çiçekleri gitsem ayaklarım ıslak, başım dönüyor sevda hayatın neresinde duruyor ey yar herkes bildi sevdiğimi, bir sen bilmedin ıpıslak hayaller düşerken düşülkeme yağmur olup aktı gözlerim dünyanın üzerine ırmak olup ağladım, sel olup çağladım rüzgar olup estim çığlık çığlığa herkes duydu feryadımı, bir sen duymadın kaç yıl gözlerim yollarda seni bekledim kaç yıl oldu sensizim, avareyim, divaneyim kaç yıl oldu sözlerim dudaklarımda suskun şiirlerim dudaklarımda öksüz hayalin gözlerimde perişan gidenler dönüp geldi ey yar, bir sen gelmedin yüreğime yazdım seni ey vefasız yar aldığım nefese yazdım sen artık benim vazgeçilmezimsin bilki ömrüm yettikçe seni her gün bekleyeceğim alnım çizgi, yüzüm hüzün, saçlarıma ak düşse de yine seni delikanlı yüreğimle seveceğim Ve bir gün ölürsem de menekşe gözlerinde öleceğim...