Varsın Neyler Elem Üflesin

varsın neyler elem üflesin sazlar veda kemanlar cefa alevden kor olsun yaksın sinemi geda… varsın bir ömre bedel olsun aşk her durakta seni bekleyeyim ey göğsümün nakışı kalbimin atışı yar... bastırıp göğsüme acılarımı verip bağrımı ateşlere beklerim ben... ister hazan olsun döksün yaprağını ağaçlar ister çöle dönsün bahar ey gözümün ışığı yar beklerim ben... varsın yokuşa sürsün hayat gün karanlığa dönsün rüzgar esmesin bahar gelmesin kokmasın gül küssün dünyaya gönül... gözlerimde ay ellerimde yıldızlar kimsesiz bir buluta yükleyip hasretimi beklerim ben ey hüzünler güzeli ömrümün gazeli yar... varsın marjinale çıksın adım boynu bükük çiçekler gibi eğip başımı önüme hep ağlayayım... varsın saçlarım özlem sakalım hüzün koksun karda, kışta, soğukta, darda kalayım... sevgi acıtsada içimi özlem acıtsa da hep seveceğim, bekleyeceğim seni... yeterki, gelmesin ecel dağ devrilmesin beklerim ben unutulmuş istasyonların trenlerinde taşınan kimselerin el sallamadığı kimselerin karşılamadığı yalnızlarımla...