Yüreğimde Titreyen Kar Taneleri

ömrüm zemheride aysberg yüreğimde titreyen kar taneleri bedenim kış yorgunluğunu kuşanmış güneş de doğmuyor artık, yıldızlarda söndü bir mevsim daha gözlerimi ardında bıraktı gitti dilsizim ey dost, kimsesizim çağlayanlar akıyor içime her gece acılar yakıyor bedenimi gel görki, kime ne dersin, kim dinler yüreğim öylesine yorgun yüreğim öylesine kırgınki, anlatamam bir türkü düşer dilime akşam olunca yarası kanayan acılardan seslenir sesim üşürüm gurbet olurum kendime, hasret olurum donar bakışlarım, donar haykırışlarım donar gözyaşlarım öylesine efkarlıyımki dost, ölesiye her sabah penceremden kovduğum hüznü her akşam kapıdan selamla karşılarım diyorumki, bir akşam kollarımı gerip çarmıha yüreğimi alıp gitsinler sabahı uzak kentlere tutup bir denize serpsinler gözyaşlarımı varsın balıklardan başkası bilmesin ey hayat sevda adına vur boynumu ihanetin hançeri kalbime saplanmadan adım mezartaşım olsun adım gözyaşım bağışlamasın beni hiç bir hatıra yağmurlar yağsın serviler üstüne rüzgarlar essin doruklardan bir tutam kül olsun sevdam dağılsın uzak okyanuslara varsın kimseler bilmesin bir yaprağın ürpertisine sarıp acımı dikenli teller içinde ölüm sessizliğinde kalayım