Gece Gözlü Kadınlar

dün memleketi düşünüyordum güneş öperken saçlarımı çağrışım yapıyordu yanık bir ezgi kara yağız bir ağızdan kavruk yüzlü kadınlar duru gülen çocuklar usuma giriyordu bir peyzaj asılıyordu kirpiğime gelincik tarlaları uçsuz bucaksız seriliyordu önüme memleketim hüzünlü bir kadın gibi sızlıyordu göğsümde inceden inceye gece gözlü kadınlar geçiyordu düşlerimin içinden kirpiğime dokunmadan sönük yıldızlar gibi fersiz dirençsiz bakıyordu gözleri elleri uzanıyordu eteğime memleket kokuyordu elleri toprak kokuyordu tenleri kadınlar bakmayın diyordum ne zamandır aklımdasınız aklımdasınız memleketim gibi başıma kakar yüreğim zamanlı zamansız şimdi damlayan kan gibi kalemin ucundasınız yazsam sizi kırılır mıydınız sahi yazsam diyordum kırılgan yanlarınızı zamanın gergefinde solan yüzünüzü satır başı yapsam sizi yazsam silebilir miyim hüznünüzü dalyana takılan balık için yaşam kaç solukluk ya gözünün altındaki morluk kaç asırlık ayşe kaç asırlık suskunluğun neden işlemediği suçu üstlenir kapılar salt sen utanıyorsun diye sırrını vermez ele söyle ayşe neden içine akar gözyaşların azgın sulara kapılmış bir yaprak gibi bu teslimiyet niye bilesin kadın kadınlığını bildiğin gibi bilesin kapı gibi onurlu değildir korkaklar utanma bundan sakın etçilse kurt ne yapsın maral bakmayın uzak olduğuma bilirim sandığa hapsolan ahları kaldırsan kapağı ortalığa saçılır hayaller sararan danteller gibi heba olmuş dünler bilirim en saklınızda gizli gömütler yaşanmamış sevdaları örter kadınlar neden lavanta kokar kırık umutlar kapatın sandıkları dönün gerçeğinize sevgi kıtlığında aç çocuklar doğurun emzirin yazgınızı ya da kaldırın başınızı kirpiğin kuytusunda demlenen tuzu silin ve maviye gülümseyin kadınlar perim barışmadı hiç hoyrat ellerle ayaz şiirler birikir dilime ne zaman bir kadın ağlasa dikenin en irisi batar yüreğime göğsümün santrasında bir kadın kanar goncalar solmaya açar kimine göre kadınlar kopartmayın umutla bağlarınızı gece gözlü kadınlar bilirim acıyan yanlarınızı kadınlar geçiyordu gözümün önünden kirpiğime dokunmadan memleketim kadar uzaktılar duymadılar beni kadınlar gece gözlü kadınlar memleketim gibi sessiz gerçeğini yaşıyorlar