Pencere

beni bana bırakma bu gece vakti akşam çökünce şehrin üstüne ayrıkotları büyüyor arka bahçemde beni bana bırakma ne oluyorsa gece oluyor saatlerin durduğu anlarda terazilerim hep bozuk tartıyor beni bana bırakma bu gece vakti afrika'nın siyah çığlığı vurup kaçıyor camlarıma ıraklı bir kızın tenindeki leke gibi büyüyor kırıklarım savaş denen bu çılgınlık kefen biçerken uykularıma paramparça dağılıyorum parçalarımı toplama camı kırılmış bir pencereyim ben iki gözüm bir gazete sayfası bul bana üzerinde umudun resmi olsun çokça mavi yama yapmak için kırıklarıma