Ankara'ya Vardığımda Bembeyaz

Heyecan ki, bitimsiz bir fırtınaydı o gün Sarsılıyordu zaman, ufuklar ve kardelen Bir bekleyen var beni karanlığın kalbinde Gidiyorum; yıldızlar mütebessim, ay derin Efsaneler yurdunun has bahçesine sessiz Gidiyorum; aynalar unutsun mevsimleri Gökkuşağı olmalı gökyüzünde gözlerin Yollar nasıl da mağrur, kıvrım kıvrım mutluluk Her şey kayıp gidiyor altından ellerimin Bir bekleyen var beni uzakta ve çaresiz Dağlara bakıyorum: Duman duman ayrılık Hava biraz bulutlu, biraz dalgın ve ayaz Ömrüm bir muammanın avuçlarında şimdi Düşlerim, Ankara'ya vardığımda bembeyaz