Hüzzam Yangınları I

İkinci yangın Bir nevâ perdesinde filizlenen kıvılcım Narçiçeklerine son rüyayı hatırlatır Alevden bir gergefse tahammül, ruhumuzun Titrek avuçlarına her gece kan damlatır Hangi gönül ressamı dokunmuştur bilinmez Bir kalbin duvarına böyle tenhâ ve uzun Alevden bir gergefse tahammül, ruhumuzun Ölü çığlıklarıyla muammalı ve dalgın Sen hangi Mevlana'yı arıyorsun ey bahar karanlık bir dünyanın zindanı mı bu yangın Bekle ki, gül yağmuru yağsın kirpiklerine Elbette her şimşeğin bir hicaz dörtlüsü var Sen hangi Mevlana'yı arıyorsun ey bahar Şarkılarda batıyor hümayun tekneleri Dördüncü ses bir kuşun kanadında tevekkül Akıl, suya gölgesi düşen esrarlı peri Bir başına eriyip akarken mihverinden Neden Yusuf yüzlüdür göklere savrulan kül Dördüncü ses bir kuşun kanadında tevekkül Hisar perdesinde kum, kırlangıçlar ve zehir Çürüyen bir câzibe tutuyor ellerinden Yaslı bir mağaradan süslü bir cennete gir Nice yangın saklıdır hüzzam ırmaklarında Akkor binlerce deniz boşalıyor terinden Çürüyen bir câzibe tutuyor ellerinden Tehlikeli sularda sanma ki yüzün güler Korsanlar alır bir gün kaptanlık beratını Suya hükmedemezsin; düşmanındır gemiler Güneşin battığı yer âşiyanın olmadan Kendi dağlarına dön ve hazırla atını