Gül Sultan

Koştum ardından gerçek bilip masalı Bilmeliydim, ben bir garip, sen ise şah kızı Bir gün gülmedi ki bana çoban yıldızı Sen bana gelip de can olasın Gül Sultan Açmadım, açamadım bahar mevsimi görüp de Murad alamadım her güzele gönül vermekle Yolun sonunu buldum divanına gelmekle Yıkıldım önünde, tut ellerimden Gül Sultan Aşkın çölünde dolaşırken, sen vaham idin Ben yanar iken nar olup, sen halimi bilmedin Ya sevdin benim gibi, ya da sever gibiydin Ben ise her haline razı idim Gül Sultan Senin için Kafdağının ardındaydı cismim Rüzgarlardan kokunu çalmasını isterdim Hayal değil, şimdi ellerinde ellerim Hayaller yalancı, seni anlatamamışlar Gül Sultan Şimdi şu yılgın, tükenmiş halime bakıp da Sanma usandım ardından koşmaktan İnan hayalinin mili çekili gözlerinin ferinde Gönül sarayımın tek sahibisin Gül Sultan