Adı Var Sensizliğin

yokluğunda ne acılar çektim ben... yüreğim öksüz kaldı gidişinde özlemin pus gibi kabus gibi çöktü gecelerime Sensizlikte neler çektim bilir misin kaç gece ismin dilim parçaladı düşünür müsün sen hiç düşündün mü beni... hiç sordun mu kendine beni bu kadar sevebilecek biri var mı diye hiç sordun mu bu bensiz ne yapar diye sen hiç seni görmek için uyudun mu ben uyudum günlerce bir saniye seni görmek için görüp de sarılmak için sana seni sevdiğimi haykırmak için hiç değilse rüyalarımda sevsen beni ama hep hırçın saçlarını savurup kaçtın arkandan ağlardım... günlerce, saatlerce sonra uyanırdım, ağlayarak gözümdeki yaşı kurutana çölleri ıslatana kadar taşları yumuşatana kadar taşları... sen hiç gecenin alaca karanlığında kapı önlerinde bekledin mi ben bekledim... beni pencerede bekleme ihtimalini bekledim niye bekledim sabahı görene gece çıkana kadar bekledim bir kere sana demedim...