Zor Ağaçlar

Olmadığı kadar olmak nedir ki Var mı yalnızlığın güzelliği bir gürültü kalabalığında? Sesler her frekansta ünlerken Sadece sen gülerken doğan güneşin ışığını verir mi sanırsın Bütün volkanların ateşini yığsam da ısınmak ve aydınlanmak için Olmadığı kadar olmak nedir ki Olduğu kadarını sevmek marifet Masum bir sigara parmaklarının arasında Külleri hayatıma dökülür bilir misin? Anlatmak istediklerim bir şarabın kırmızısında Rujun kaldı kadehimin kenarında Mütemadiyen karşı tarafındayım dokunduğun her yerin Olduğun kadarını seviyorum Alışkanlığın olabilmekle uğraşmıyorum Sigaran bitti bitecek İçine çektiğin dumanların örttüğü yalanlardan biri olmayı isterdim yalnızca O zaman zor büyüyecek ağaçlar dikecektim bahçene Çınar gibi Ceviz gibi Ben gibi olduğunu anlatma çabamdır sabrın, diktiğim zor ağaçlar her köşe başına Her ağacın dibi, sığınma yeridir korkularına Hayatında ne varsa bırakmadan gel.. Ben kendimi ihbar ederim, Kabahatim derim Zor ağaçların büyümesini beklemek Dallarına tünemek ufku seyretmek için Ufuk umuttur Kaçıncı sigarayı yakmışsındır kim bilir Kaçıncı kadehtir anlatmak istediklerimi doldurduğum Ruj izin yanağımda kalsın.. Ben bir çınarın büyümesine sebep olacağım.....