Zamana Sesleniş

Kar yağıyor, sanki ilk kez görüyormuşum gibi şaşkın bakıyorum yere düşen tanelere, küçücük bembeyaz , bir çocuğun üstünü örter gibi şefkatli toprağın üzerine süzülüşü Saçlarımın beyazında kayboluyorlar başıma düşenler Dün günlük güneşlikti heryer Saçlarım simsiyahtı Hayallerimi kuruyorum Hergün kalkma vaktine erkenden Onlar uyandırıyor beni horozlar ötmeden Hayallerim yılları tüketiyor Zaman, varlığı meçhul bir yere saklanmış Bir ilaç gibi herşeye deva Azrail gibi hazır almaya Onun niyeti yok hiç utanmaya Çalıp götürüyor Çalıp götürüyor Bir de çalıp oynasa O çingene akşamlarında delikanlılığımın Rakkaseler gibi bel kıvırsa Ya da bir haydut gibi yolumu kesse En şakrak yerinde dansın Kadın mıdır, erkek midir bu zaman, o bir hünsa cinsiyetsiz, ne idüğü belirsiz, eğiliyor bükülüyor bilesiniz ve küstahça tükürüyor yüzlerimize çok kalmışsa yanımızda, kar yağıyor kaçıncı mevsim bu kar gördüğüm hangisinde mutlu bir beyazlığı avuçladım ellerimde, Üzerinde gecenin yorgunluğunu taşıyan beyaz sabahlıklı bir fahişe gibi kentin sokakları, kaygan ve ıslak ve balgam içinde bacalardan akan kara pislikler, kar yağıyor sadece çıplak ağaçların üzerine tünemiş o tatlı güzel duygular, birbirlerine sokulmuşcasına ama yapayalnız Çocuklar sevinçli okullar tatil O insanı tutsak eden okullar Sevimsiz asurlular, babilin asma bahçeleri Çoktan seçmeli testler Kimse aşkın kimyasını öğretmiyor Bir öğretseler Karda kışta Savaşta, barışta Koşa koşa okula gidecek yavrucaklar Aşkın kimyasını bilen yok Mutluluğun fiziğinden habersiz sıralar Ve onlar için de geçecek bu güzel zamanlar Kar yağacak Yağmur yağacak Çiçekler açacak O tren yine kaçacak