Çengelköyüm

Papatya topladığımız, Eski patikaların aklıma geldi Misket oynadığımız, çamurlu yollarının da İzini silemedim yüreğimden Asfalt yollarını tırmanırken! Uykusuz sabahlarına uyandığım sokak gürültüsü Hiç benzemiyor, eski Eminönü vapurunun sirenine Sebebi bilinmez ama, Hep güneşli günlerin hatırımda Bir de Çınaraltı. Hani şu top oynadıktan sonra yüzdüğümüz Hani kiralık sandalında, balık tuttuğumuz Çınaraltı Şimdilerde elalemin övdüğü Haftasonları kahvaltısının son mezesi! Çayla erir gider boğaz manzaram Az ötede, Her bir yudumda, denizim kusar İçki masalarına Her neyse Gene selam verilecek üçü beşi var Başka semtlere inat Geçmiş ve gelecek burada... Eskiden şöyleymiş diye yazmak, Nasip olmadı tarih kitaplarına Yeni mühendislerin de eli titredi hep Seni çizerken Nereden nereye, işte böyle bu hayat Bulutlu bu kış akşamında Sana baktığımda gözyaşlarım var Hüzünden değil ama Duvarlarına yeni sürülen ziftlerini Yıkamak tek arzum. O ilk tanıştığın, Otobüs durağında kaybolan çocuk Şimdi kocaman adam oldu Belki de kim bilir Yakın zamanda ayrılık var İlk fırsatta, ilk bayramda Toprak ve deniz kokan ellerini Öpmek boynum borcu Çengelköyüm.