Hangi Sabah Uyandığında
O Okan Karayaka
0
Altın Yaprak
farkettin değiştiğini
alnındaki çizgileri ya da yaşlandığını
hangi sabah
aynı yüz değil miydi
dün sabah yıkadığın
ya ellerindeki damarlar
ne zaman,
yoksa geçen Cumartesi mi
böyle belirginleşti
hiç hatırlamıyorsun değil mi
eski fotoğraflarda kendini gördüğünde
gözündeki yaşlar
neden?
annende, ne kadar genç ve masum
baban, ne kadar da güçlü kuvvetliymiş
sen minicik ellerinle,
onların ortasında gülümserken
hiç babanın kulağının az duyduğu
günü hatırlıyor musun
yoksa yıllar sonra mı fark ettin
onun çocuk kadar masum olduğunu
hiç uzaktan uzağa onlara bakarken
hüzünlendin mi?
yıllar sana umut dağıtırken
onlara ne kadar da acımasızdı
çocuktun,
ne kadar da kolaydı
yemekleri tüketip
sokaklara yelken açmak
her gün hiç usanmadan
tencereler kaynadı,
her gün hiç usanmadan
bir kere bile teşekkür beklemeden
gençtin,
belki de
değişimini en çok bu dönemde
aynaların karşısında geçirdin
buna rağmen hiç göremedin
nasıl da bıyıkların terledi
göremedin
nasıl da düşüncelerin değişti
hep bir ufuk çizdin kendine
öteleri mavi, yakını mavi bir gökyüzü
o yüzden daha kırılgandın
bulutlu ve yağmurlu günlerde
daha tepkiliydin
büyüklerine
çünkü onlar seni anlamıyorlardı
sen de onları
ama hiç düşünmedin
onlar seni yaşadılar, sen onları yaşamadın
onlar seni kolladı, sana göre onlar seni zorladı
düşünsene,
nasıl da geçti zaman çarçabuk
daha dün çocuk olan sen değil miydin
niye bu gece uykusuz ama mutlusun
çocuğunun gazı çıktı diye
düşünsene,
fazla değil yeteri kadar
düşünsene
geçen hafta
karşıdan karşıya geçen o ihtiyara
yardım ettiğinde
neden daha mutlu hissettin kendini
unuttun mu sudan sebeplere ağladığın günleri
yeni olan şeylere tutkunu ve hırsını
şimdi niye az şeyle yetinmeye gayret
niye eskiyi övmeler, eskici dükkanına rağbet
ne kadar üzülmüştün
ilk beyaz saçı
aynada gördüğünde
yaşlanıyorum dediğinde,
kimseler yoktu
ilk sen duydun,
ilk sen duruldun
gece yarısı
sessizce
Hayat sanki dönme dolap gibiydi
Gözünde canlandı lunapark günlerin
Dönme dolap ışıklı ve can alıcı
Ve dönüyor
Bir bilet de sen aldın bindin en aşağıdan
Seni de diğerleri gibi
ağır ağır yukarı çıkardı
sonra,
sonrası hep aynı film
dönme dolap iniyordu
tam da bindiğin yere.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş