Adını Bilmeden Sevdim Yalnızlığı

Ö Ömer Tomruk
0 Altın Yaprak
Adını bilmeden sevdim yalnızlığı… Kokunu duymadan ve dokunmadan, Sevdim tüm hüzünleri… ... En kuytu köşelerde kelebekler uçurdum, Renklerine aldırmadan... Siyahı sevdim ben her beyazdan öte, Kırılmayı sevdim, kıranları umursamadan… Gözyaşıma acımadan kıskandım, Yüzüme karışan yağmurları… Umut ektim toprağı bilmeden, Sararıp dökülmesine üzülmeden büyüttüm. Ve ben adını bilmeden sevdim yalnızlığı… Koparmadan sevdim dalından çiçekleri, Alışkanlıklarımı ardıma katıp, Alışamadıklarımla yaşadım geceleri… Yokluğunu sevdim varlığından öte, Neyi sevdiğimi bilmeden, Gölgelerini sevdim geceleri, Loş sokaklara düşen… Teninden öte, Seni sarıp sarmalayan elbiseleri sevdim, Tüm kıskançlığımı ayaklar altına alıp… Seni sevmeme gerek yok, Senin sevdiğin şeyleri sevdim sen severmiş gibi… Bu kadar yakışacağını bilmezken hüznün adıma, Ben adını bilmeden sevdim yalnızlığı…

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.