Adını Bilmeden Sevdim Yalnızlığı
Ö Ömer Tomruk
0
Altın Yaprak
Adını bilmeden sevdim yalnızlığı…
Kokunu duymadan ve dokunmadan,
Sevdim tüm hüzünleri…
...
En kuytu köşelerde kelebekler uçurdum,
Renklerine aldırmadan...
Siyahı sevdim ben her beyazdan öte,
Kırılmayı sevdim, kıranları umursamadan…
Gözyaşıma acımadan kıskandım,
Yüzüme karışan yağmurları…
Umut ektim toprağı bilmeden,
Sararıp dökülmesine üzülmeden büyüttüm.
Ve ben adını bilmeden sevdim yalnızlığı…
Koparmadan sevdim dalından çiçekleri,
Alışkanlıklarımı ardıma katıp,
Alışamadıklarımla yaşadım geceleri…
Yokluğunu sevdim varlığından öte,
Neyi sevdiğimi bilmeden,
Gölgelerini sevdim geceleri,
Loş sokaklara düşen…
Teninden öte,
Seni sarıp sarmalayan elbiseleri sevdim,
Tüm kıskançlığımı ayaklar altına alıp…
Seni sevmeme gerek yok,
Senin sevdiğin şeyleri sevdim sen severmiş gibi…
Bu kadar yakışacağını bilmezken hüznün adıma,
Ben adını bilmeden sevdim yalnızlığı…
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş