Kutlu Olsun

Zamanın nefesi ağır geliyor yüzüme… O kaybolduğumuz denizleri özledim, Günahlarımızdan arındığımız… Hani çırılçıplak yosun kokulu dalgalara, Kervan yıldızı ile mehtabın aşkını anlattığımız… Sevda bir günah mıydı iki göz arasında. Güz mevsiminde sararan yapraklar gibi, Öksüz gökyüzünden damla damla yağdığımız… Hani bir masal kokar ya gülüşünün gözlerimi öpüşü, Bir tek bu yaralar beni puslu ve ekmeksiz gecelerde… Bir de eskimiş takvim yapraklarından, Hunharca kopartılıp atıldığımız… Bu kasvetli hüznün Birde güneşli yüzü olmalı diyorum boş duvarlara… Elbet vakti saati geldiğinde Güller açacak belki karanlık odalarımızda… İşte o zaman kar etmeyecek gönlümüze Bu zalim aşkta tutuklu kaldığımız… Esrarengiz gölgeler ile yarışırken benliğim, Birden bir şarkı saplanacak suskun dilime, Ara nağmelerinde sadece bizim anlatıldığımız… Sonra bir sükût kaplayacak gözbebeklerimizi, Tüm hayatımızın çığlıklarını alabildiğine kıskandığımız… Böyle bir sükûta boyun eğmişken dileklerim, Hangi gök gürültüsünden korkar kulaklarımız… Bir hediye aldım bu gün kendime herkesten saklı… Kutlu olsun gönlüme sensizliğin yeni yaşı…