Adsız

Bu akşam yine bir başka esiyor eylül fırtınası Her zamankinden sessiz, her zamankinden kimsesiz... Adını fısıldarcasına vuruyordu penceremin camına, Kalbimin atışları adeta adını heceliyordu yokluğunun ilk akşamında... Bu akşam yine bir başka görünüyor limanlar, Her zamankinden durgun, her zamankinden yorgun... Duygu yüklü gemiler alabora oluyordu açıklarda, Yükleri ağır geliyordu... Bu sabah yine bir başka doğuyordu güneş Hatta doğmuyordu; dağın arkasında saklanıyordu, Yalnız kalmıştı ağlıyordu... Ve ben bugün yine yalnız kalmıştım, Yüzümde eskilerden kalan tebessüm ve gözümden yaş eksik olmuyor, Yağmurun her yağışında hep sen aklıma geliyordun, Hep de camlar buğulanıyordu gözlerinin buğusu gibi, Camlara ismini yazıyordum, gözlerine de gözlerimi...