غزل شمارهٔ ۲۹۸
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
ای گریه ریزشی که بلا کم نمی شود
سیلی که کرد جور و جفا کم نمی شود
صحت در آرزوی دلم ماند و همچنان
از لطف او امید دوا کم نمی شود
نازم به حسن و عشق که از جام اتحاد
مستند و درمیانه حیا کم نمی شود
خاصیت نیاز نگه گن که جود دوست
عالم گرفت و فقر گدا کم نمی شود
خواهی به گلشنم بر و خواهی به چشمه سار
دردم به نقل آب و هوا کم نمی شود
خون می چکدز طاعت عرفی هزار حیف
کز باغ او نسیم ریا کم نمی شود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş