غزل شمارهٔ ۴۸۳
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
دل کز لبت چغانه به گوشش نمی زنم
مست است این ترانه به گوشش نمی زنم
این بس جزای طعنه زاهد که هیچ گاه
قول شرابخانه به گوشش نمی زنم
عهدش نماند کاین دو جهان گشت باز رمز
بی مهری زمانه به گوشش نمی زنم
گل گوش جان گشوده و با بلبلان باغ
یک بانگ بلبلانه به گوشش نمی زنم
عرفی به نغمه گوش بیالوده و ما هنوز
از ناله تازیانه به گوشش نمی زنم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş