شمارهٔ ۱۰۶
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
با دل گفتم نیی زمردان غمش
بیهوده متاز گرد میدان غمش
دل گفت به من که رو سر انداز و مپرس
ماننده گوی پیش چوگان غمش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş