شمارهٔ ۱۷۱
ا اوحدالدین کرمانی
0
Altın Yaprak
بادی که زکوی فقر گرد انگیزد
بر آتش کبر آب تواضع ریزد
حقا که هزار تاج کسری ارزد
گردی که زپای این گدایان خیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş